Pajottenland+ V.Z.W.

Urbanus

Artiestennaam van†" Urbain Servranckx "†


Het bronzen beeld van Urbanus was een idee van Urbanus zelf. Hij betaalde ook de kosten. Het beeld is sinds 8 april 2008 te bewonderen in het centrum van Tollembeek

Urbanus (van Anus) is de artiestennaam van de op 7 juni 1949 geboren†Urbain Servranckx. Hij bracht zijn jeugd door in het gehucht Sint-Gertrudis-Pede van de Dilbeekse deelgemeente Schepdaal. Zijn ouderlijk huis daar staat in de schaduw van het kerkje. Veel van zijn eerste sketches hebben dan ook betrekking op de gebeurtenissen die zich daar afspeelden. Hij volgde het kleuteronderwijs in het schooltje te Pede van de zusters Annunciaden. Hij vatte het middelbaar onderwijs aan, en ondanks zijn goede resultaten stopte hij op vijftienjarige leeftijd†omdat hij "zich verveelde bij de paterkes". Hij ging werken in een bakkerij en nadien in een magazijn. Gedurende zes jaar volgde hij de avondschool aan het Sint-Lucas instituut te Schaarbeek. Daar volgde hij de opleiding publiciteitstekenen omdat er†in de jaren zeventig nog geen opleiding bestond voor striptrekenaar. Hij kreeg er onder andere les van DaniŽl Geirnaert die een grote invloed uitoefende op Urbain. Urbain liet zich zelfs buizen in het derde jaar om terug van Geirnaert les te kunnen krijgen.†

Zijn komisch talent is sterk beÔnvloed door zijn oom Maurice Servranckx, uitbater van een voormalige herberg, die naast het ouderlijk huis woont. GeÔnspireerd door Jan De Wilde en Zjef Vanuytsel zocht Urbain zich een weg naar het podium. Samen met enkele andere studenten van Sint-Lucas werd in 1973 de groep ANUS opgericht.† Geirnaert tekende de affiches voor de eerste optredens.† De groep werd niet ernstig genomen en heeft het maar enkele maanden uitgehouden. Urbain ging in 1974 solo onder de naam Urbanus van Anus. Nadat de toenmalige BRT (Belgische Radio en Televisie) hem had gevraagd voor een komische act liet hij de benaming "van Anus" vallen en sindsdien is het kortweg Urbanus.De eerste hoes van " Urbanus leevend" werd eveneens getekend door DaniŽl Geirnaert. In 1975 waagde hij zijn kans in Nederland, waar hij als "rare" Belg de zalen deed vollopen. Het gevolg hiervan is dat hij in 2007 werd uitgeroepen tot de meest bekende Belg in Nederland vůůr Clouseau en Eddy Merckx. In 1980 maakte hij een reeks komische†filmpjes voor de BRT, waaronder enkele controversiŽle zoals een parodie van het Laatste avondmaal, wat niet belette dat op het Festival van Montreux ťťn van de filmpjes een eervolle vermelding kreeg. Hij had voordien al† opschudding gewekt met zijn kerstlied Een bakske vol met stro.

Ondertussen verhuisde Urbain naar Sint-Katharina-Lombeek waar hij 15 jaar woonde, om in 1994† een stek te vinden in Tollembeek, deelgemeente van Galmaarden, in het Zuiden van het Pajottenland. In 1995 trad hij daar in het huwelijk. In 2004 werd Urbain Servranckx ereburger benoemd van de gemeente Galmaarden.

Wat de liedjes betreft: verschillende van zijn elpees zoals de dubbelelpee 10 jaar Urbanus live uit 1982 haalden platina. Een van zijn†meest bekende liedjes is Quand les Zosiaux chantent dans les bois. In 1984 ging hij in op het voorstel van de tekenaar Willy Linthout om een stripreeks te maken met Urbanus in de hoofdrol. Ondertussen zijn er reeds meer dan 100 albums gedrukt.

In 1987 zette hij een streep onder de live optredens en schreef hij het scenario voor de succesvolle film Hector (1988), die geregisseerd werd door de toenmalig beginnende regisseur Stijn Coninx. De film werd een groot succes en won de eerste prijs op het Internationale Festival van de Komische Film in Chamrousse (FR). In 1990 volgde de film Koko Flanel waarvan het succes dat†van de vorige overschreed. De film De Zevende Hemel†(1993) van de Fransman Jean-Paul Lilienfeld was minder succesvol.

In 1995 verzorgt hij opnieuw live optredens. Urbanus was ook te zien in verschillende TV-programma's: - 1983: de TV-show Beter 10 crises in de lucht dan 1 in ons land. - 1991: het spelprogramma Wie ben ik? - 1992: Meer moet dat niet zijn - 1995: Genoeg gelachen, nu humor

Urbanus ereburger van Galmaarden

,,Ik ben vereerd met deze titel'', dankte Urbanus het gemeentebestuur. ,,Ik weet dat ze niet zomaar iedereen ereburger maken. De laatste titel ging naar iemand die een uitgebroken schaap in een weide wist te jagen. Zeker geen simpele opgave''. Urbanus kreeg de aanwezigen op het binnenplein van het Baljuwhuis meteen op zijn hand. Cultuurschepen Luc De Mulder schetste het leven van Urbanus sinds hij zich 29 jaar geleden in Tollembeek vestigde. Urbain Servranckx schreef zich toen in als liedjesmaker. Intussen heeft hij al menig initiatief gesteund, zoals de cultuurprijs de Bronzen Urbanus, de millenniumactiviteiten, het pauwelstandbeeld, het wandelpad voor andersvaliden of het Urbanuskunstwerk in Tollembeek. Voel je je hier thuis na al die jaren? Urbanus: ,,Toch wel. Al legde ik hier eigenlijk mijn sociale contacten pas toen onze dochter Liesa veertien jaar geleden werd geboren. Daarvoor leefde ik een beetje als een monnik. Als ik nu naar de bakker ga, ben ik een gewone Tollembekenaar. Ik woon hier graag. De mensen kennen mekaar nog. En ik voel dat ze me geaccepteerd hebben''. In de zomer krijg je veel jeugd over de vloer?,,Elk jaar vinden†in Tollembeek enkele chirokampen plaats. Die gastjes lezen de strips van Urbanus. Ik laat ze dus eens langskomen voor een foto en een handtekening.'' Ben je verkocht aan het Pajottenland? ,,Ik ben afkomstig van Sint-Gertrudis-Pede, een gehucht van Schepdaal. Ik woonde een tijdje in Sint-Katherina-Lombeek en nu al 29 jaar in Tollembeek. Graaf mijn huis en tuin uit en verplaats alles gerust, maar wel in het Pajottenland''. Tevreden met die vier Mechelse koekoeken?,,Die krijgen een plaatsje in de tuin. Ik ben een natuurliefhebber. En de natuur mag zich rondom mij best uitleven.''