Pajottenland+ V.Z.W.

Pajottenkrant februari 2007

Galmaarden heeft eerste dorpsdichter

Mooie plekjes en landelijk leven op papier zetten


In Galmaarden werd voor de eerste maal een dorpsdichter aangesteld. Roland Bourgoignie is afkomstig uit het Gentse, maar woont reeds 35 jaar in Tollembeek. Een jaar lang mag hij zijn zienswijze op Galmaarden, Tollembeek en Vollezele in dichtvorm gieten.

Roland, hoe komt iemand, die opgroeide in Melle, in het zuiden van het Pajottenland terecht?

Roland Bourgoignie: ,,Eigenlijk was ik met mijn echtgenote op zoek naar een woonplaats tussen mijn werk en haar job. Zij staat in het onderwijs in Wallonië. Zo zijn we 35 jaar geleden in Tollembeek aangeland. We kozen bewust voor het platteland. Steden zeggen ons niets.

Is poëzie een hobby?

,,Toen ik aan de universiteit studeerde, wilde ik reeds een boek schrijven. Correct Nederlands was voor mij steeds belangrijk. Poëzie lees ik niet zoveel, meer kranten en tijdschriften. Toen de gemeente Galmaarden kandidaturen vroeg voor een dorpsdichter, was ik wel geïnteresseerd. Je kan op je eigen manier iets kwijt over je gemeente en over het leven in de streek. Een onderwerp kan je uit meerdere invalshoeken bekijken. Of plezante dingen kan je luchtig verwoorden.

Heeft Galmaarden interessante dingen op op papier te zetten?

,,Voor mij wel. Ik maakte reeds gedichten over de Mark die de wandelaar toespreekt en over de Pauwelviering. In De Ploeg komt het boerenleven aan bod. Onze gemeente heeft ook meerdere leuke plekjes, zoals de molen op de Mark of het panorama op de Bosberg en de Congoberg. Tijdens mijn fietstochtjes doe ik regelmatig inspiratie op. (JH)

Dag wandelaar

Soms dans ik dartel

in kronkels en meanders,

dan weer gerust en burgerlijk

als de boer in zijn zondagse pak.

Soms ben ik onbedwingbaar breed

en koester de laagste kouters

en dek ze statig en beheerst

en spiegel de wilg naast de populier.

Ik houd van mijn bedding hier

en kronkel zo veel ik kan

om hier te mogen blijven

eer ik me verlies in de Denderwond.

Zelfs de Seine vlucht Parijs

na één fraaie snelle bocht

en zucht dan verder naar de zee,

daar doe ik niet aan mee.

En als de molenaar kleppen sluit

mag ik bruisen en spatten

vol geweld, omdat het alleen

mijn kracht is, die dan telt.

De Mark